تعداد محدودی دعوت نامه پارسا اسپیس بدستم رسیده ، دوستانی که نیاز به فضای شخصی جهت آپلود تصاویر، موزیک و مدیریت فایلهای خود را دارند درخواست خود را بگذارند تا در اولین فرصت برایشان ارسال شود

مــي رسد شب تـا بيارامد به بالين جان خسته
چشــم مــانده بـر رهــــم اما به بيداري نشسته
در ســـرم ديگـر نمانده شور و غوغاي جواني
بي نشاط و نـــا اميــدم در فضايي سرد و بسته
منتظــــر بنشستـــه ام امــا بخوانــد ســــاربانم
گــــويدم برخيز اي جان ، کاروان از جاي جسته
من بـــه خواهش گويمش لختي تحمل شايد ايد
اخـــــرين بارش ببينـــم ان مه خوب و خجسته
بغض بسته راه گريه ، اشک خشکيده به چشمم
از غــم هجران خميده پشت من گويي شکسته
بانگ بر خود مي زنم گر اين چنين زارم ببيند
واي بــر من گــر بگريد  زيـن تمنــا دل برسته

گذشته شب ز نيمه 
چراغ خانه خاموش 
همه خوابيده در گوش و کناري
و من بيدار بيدار
دو چشمانم ...

از ديد مولانا مهمترين حسن شب در اين است که در ان ريا نمي کنيم

امشب صداي سكوت خانه شكست
اي اشك هاي بي صدا ، بغض هاي فرو خورده در گلو
امشب شما را چه مي شود ؟!
نكند باز بارش باران
ياد ان روز ها به دل امد
...

گفتم به كسي حال دلم باز نگويم
بر پرده ي اسرار شده راز نگويم

بيش از دو سال در اين وب بودم وبی که برگ برگ ان و نظرات دوستان برام خاطره است چه ان دوستاني که هميشه نظرات محبت اميز داشتند و چه ان دوستاني که  نظرات طنز اميز برايم به يادگار گذاشتند ، همه شما را دوست دارم که مشوقم بوديد براي نوشتن...
هرگز فراموشتان نمي کنم ، اميدوارم همه چشمي حق بين و زيبا داشته باشيم

دلم مي خواست قبل از وداع يک پست ديگه داشتم :

با دلي خسته و غمگين همه سال

دور از اين جوش و خروش

مي روم جانب ان دشت خموش

تا دهم بوسه بر ان سنگ کبود

تا کشم چهره بر ان خاک سياه

اما:

خون دل ، اشک روان ، ناله شب ، اه سحر
جمع گشتند به منظور پريشاني ما

سبزه را گفتـــم تحمل بـــــايدت سرماي دي
تـــــا بهــــــار ايد تـــــرا با سنبلان همتـا كنم

شب سنگين شده پهن و نشسته بر دل انبوه جنگل 
روي امواج خروشاني كه كف اورده برلب مي زند بر ساحل سنگي

ميان دشت نمناكي كه غوكانش به اواز تمنا
مي زند سو سو چراغ خانه اي 
مردي به تنهايي نشسته 
خلوتش با اشك تلخ دختر شيرين تاك
لحظه اي شايد بياسايد 
 
كسي در مي زند اهسته مي گويد 
تو اي تنها نشين شب مرا مهمان نمي خواهي ؟
 
بگوشش خوش نوا اما به ترديد
مرا مي گويد او يا بر در همسايه مي كوبد ؟
و يا شايد كسي گم كرده ره 
ره خانه مي جويد
ها ..! دانستم شب است و خلوت و تنهايي و وهم و خيالات
صداي باد بايد بوده باشد
صداي غوك در تالاب شايد
يا صداي هول شب در جنگل بالا
صداي موجها بر ساحل دريا
چه مي دانم صداي چيست مي ايد
منم اينجا غريب و بي نشانه
كسي ما را نمي خواند
كسي با من نمي گويد
بكار خويش باش اي چشم نمناك

ديگر در اين‌ دلها ، دلِ دريا شدن‌ کو؟
ديگر در اين‌ سرها ، سربي‌سر شدن‌ نيست‌
اين‌ تيغ باد و اين‌ جنون ‌، اين‌ گوي‌ و ميدان‌
ام‍ا گُلي‌ را غيرت‌ پرپر شدن‌ نيست‌
ساقي‌ ، همان‌ ساقي‌ است‌ ، ميخانه‌ همان‌ است‌
تنها دل‌ ما لايق‌ ساغر شدن‌ نيست
بارانتان‌ را از هواي‌ ما نگيريد
هر چند در ما حس‌ و حال‌ِ تر شدن‌ نيست

يـادتان اينجا بماند يادگار
نامتان در حرف دل شد ماندگار
امشـب اي ياران ، مـرا مهمان كنيد
چاره اي بـرسينـه ســوزان كـنيد
مســت مسـت بـاده نـابم كـنيد
از دعـا سيراب سيرابم كـنيد
گوشه اي افـتاده مست و باده نوش
درهمين دور و برا امشب خـموش

در طي اين دو سال و اندي اگر با نوشتن مطلب و يا دادن نظري نا خواسته باعث رنجش دوستي شدم عذر خواهي مي کنم

بلبل از گل بگذرد گر در چمن بيند مرا
بت پرستي کي کند گر برهمن بيند مرا
در سخن پنهان شدم مانند بو در برگ گل
ميل ديدن هر که دارد در سخن بيند مرا

زندگی ، گرمی دل های به هم پيوسته ست

تا در ان دوست نباشد همه دلها بسته ست

شايد دور ، شايد نزديک ، روزي بر مي گردم و دوستان و هم پیوندی هایم را اگر همراهيم کنند همراهم خواهم برد...

در ديــــده ي مــــن اندر آ  وز چشــم من بنگـــر مرا
زيــرا بــــرون از ديــــده هـــا منزلگهـــي بگــزيده ام

همه شبهاي غم ابستن روز طرب است

يوسف روز ز چاه شب يلدا ايد

شب دراز است از بهر راز گفتن و حاجات خواستن و چنين است که مولانا راز و رمزي با شب داشته :

بيگاه شد بيگاه شد ، خورشيد اندر چاه شد

خورشيد جان عاشقان در خلوت ا...شد

و در مورد زيبايي شب براي عاشقان گفته :

اي خداوند يکي يار جفا کارش ده

دلبر عشوه گر سرکش خونخوارش ده

تا بداند که شب ما به چسان مي گذرد

هم عشقش ده و عشقش ده و بسيارش ده